Na temat charakterystyki trenerów istnieją całe artykuły i fragmenty w podręcznikach trenerskich. Oczywiście, dokonując kategoryzacji dochodzi do uproszczenia, podkreślenia niektórych cech i marginalizacji innych.
Ten wpis ma formę żartu, nie da się zamknąć wszystkich poczynań określonego szkoleniowca w ramy jednej charakterystyki. Wiele zależy od tematu, grupy i jej liczebności (przecież zupełnie inaczej pracuje się z grupą 7 a inaczej 50 osób) i innych czynników zewnętrznych. Opieram się na własnych doświadczeniach i obserwacjach, charakterystyka zatem może nie być wyczerpująca.
1. Szołmen – fascynujący, energiczny, ujmujący. Temat szkolenia nie ma znaczenia, najważniejsza jest osobowość trenera. Często uznawany za bardzo motywującego (zazwyczaj na krótko), porywająco, nawet za „prawdziwego trenera”. Wychodzi na scenę i każdy jest przekonany, iż to osoba urodzona do tego, by na niej przebywać. Może być niecierpliwy, lekko ironiczny, ale każdy mu to wybacza.
Z osobistego doświadczenia – szkolenie na temat sprzedaży – niezwykle przystojny trener w typie Banderasa, żartuje, jest energiczny i dynamiczny. Uznaje co prawda analizę transakcyjną za część NLP, a w zakres wiedzy wlicza umiejętności, ...ale cóż. I tak jest uroczy.
2. Wykładowca – najczęściej właśnie wykładowca :) Wysoki poziom wiedzy merytorycznej, niskie kompetencje społeczne, brak umiejętności pracy z grupą. Slajdy przeładowane treścią, dużo wykresów i tabelek. Przy odpowiednim temacie może się dobrze sprawdzać. Zdarza się na szkoleniach unijnych.
Z osobistych doświadczeń – 88 godzin szkolenia, w tym ponad 80 sama teoria. Nie żałowałam sobie w ankiecie ewaluacyjnej, ba... poprosiłam o dodatkową kartkę. Stracony tydzień.
3. Terapeuta – niestety czasem zdarza się takie podejście psychologom. Próbują na sali szkoleniowej rozwiązać problemy uczestników, pojawia się wiele dygresji. Reagują na wszystkie pytania spoza tematu, starają się być potrzebni i pomocni. Ulubiony zwrot do grupy „Kochani”...
Z osobistych doświadczeń – podczas szkolenia z zarządzania czasem, wiele się dowiedziałam na temat pracy w szpitalu psychiatrycznym na oddziale dziecięcym....
4. Starter – uczestnik ma wrażenie, jakby uczestniczył w pierwszym szkoleniu trenera, niezależnie od jego doświadczenia.
Z osobistego doświadczenia – szkolenie na temat radzenia sobie ze stresem, cytat trenerki „ Kiedy ja się stresuję przed prowadzeniem szkolenia, wyobrażam sobie grupę w same bieliźnie”. Ogromna konsternacja u uczestników – „szkoli z radzenia sobie ze stresem i aż tak to przeżywa! I do tego wyobraża nas sobie w majtkach! „Pani straciła autorytet w ciągu pierwszych 15 minut szkolenia.
5. Misjonarz – najczęściej spotykany na szkoleniach organizacji pozarządowych. Posiada dużą wiedzę, spore umiejętności oraz poczucie misji. Często specjalizuje się w określonej tematyce, której jest szczególnie wierny. Nie jest zestresowany, jest spokojny, często siedzi podczas szkoleń. Może współwystępować z Terapeutą. Uważa, że praca którą wykonuje ma szczególny sens. Często jest przekonany, że „niesie kaganiec oświaty”.
6. Pykacz – nazwa wywodząca się z nomenklatury Protrenerskiej :). Zrobi każdy temat. Pojedzie w każdy teren. Nie ma rzeczy niemożliwych! Często dopiero wchodzi na rynek szkoleniowy. Chętnie weźmie to, co się trafi.
Zarządzenie projektami – ok.
Budowa maszyn –
- na kiedy?
- za miesiąc?
- Bardzo proszę:)
7. Profesjonalny trener – „wysoka wiedza, wysokie umiejętności, wysoka troska o grupę”.
Absolutnie nikogo nie chciałam tym postem obrazić! Czasem dobrze spojrzeć na siebie z przymrużeniem oka :)
Pozdrawiam!
Agnieszka
